twitter-icon youtube-icon
Banner_Roei_Havenhout.jpg Banner_Roei_Havenhout_2.jpg
ADVERTENTIE

Zoeken

Mededelingen

De documenten voor de ALV van 25 maart zijn beschikbaar in het ledengedeelte. Na inloggen vindt je een direkte link naar de documenten bovenaan de pagina.

Recentelijk zijn er twee voorlichtingsavonden gehouden over Trainingsmethodiek en Afstellen van de roeiboot. De documentatie en presentaties van die avond kan je terugvinden in de nieuwe Diep Academie zodat je alles nog eens kan nalezen! Ga in het hoofdmenu naar "Vereniging" en vervolgens naar "Diep Academie".
op 23 maart hadden we onze algemene ledenvergadering.
hoofdpunten:
-rekening en begroting zijn goedgekeurd, contributie gaat in 2019 iets omhoog  (€ 290 voor gewone leden)
-de dubbele diepdol gaat dit jaar naar Piet Hendriks en Annemarie Maas
-het vlootplan 2017 - 2020 is vastgesteld  
-er wordt een zware gladde vier gekocht, de Jonen wordt verkocht
-Bestuur: Johanna Visser en Lodewijk Glass zijn afgetreden. Zij zijn bedankt met een zilveren roeiriem. Menno Valentijn is benoemd als commissaris instructie, Dineke van Vendeloo als Commissaris Wedstrijden, Henk Loijenga is commissaris Gebouwen. Gerard Goedhard is herbenoemd als secretaris. Voorzitter Feike Tibben wordt lid van het bestuur van de roeibond. Hij zal dus moeten aftreden als voorzitter. De functie van commissaris materiaal blijft vacant.

Het was een boeiende ledenvergadering met belangrijke besluiten. 
 Het verslag ontvangen de leden binnenkort, zoals ook is afgesproken op de ALV
Traditiegetrouw is 'het rondjefroskepolle' de start van de juniorencompetitie. 
In de juniorencompetitie starten onervaren (<1 jaar) en erv aren (< 2 jaar)  roeiers in een eigen competitie van verenigingen uit noord en oost nederland. Dus Hunze, Wetterwillen, Amyces, Jason, noem maar op. 

De erven ploeg kwam er dit jaar jaar niet aan te pas. De mannen van de ARC bleven onze Niek, Olivier, Koen en Wibe ruim voor. Hoe anders was het met onze onervaren meiden. De Combiploeg Diep/Skylla met Iris, Bente, Amarinth en Eline pakten de dagtaart. Bingo.

foto's? natuurlijk!. Kijk vooral eens hoe sportief een heuse startsnoek wordt opgevangen doro Eline en Iris.. jaja t is niet allemaal erg. Roeien... best wel leuk
https://www.flickr.com/photos/t_diep/albums/72157693150055661
Afgelopen week was ons lid Obbe Tibben te gast bij het beschermersdiner van de Koninklijke-Holland Beker. Daar heeft hij het gezelschap verteld over zijn liefde voor het roeien en de weg naar de top. Ook de HollandBeker-mannen en vrouwen weten nu waar t Diep ligt

zie:  https://roeien.nl/2018/03/19/obbe-tibben-over-de-weg-naar-de-top/
Fransje, in januari was ze nog heel vief. Een val, en nog eens,… het is wel even wennen, Fransje, ons eerste Dieplid! Wat heeft die van het roeien genoten! Een ongekend sportieve dame! Paardrijden bij Spijkervet, zeilen , zwemmen, -tot na haar 80e verjaardag iedere ochtend een duik in haar grote vijver in Giethoorn –als er geen ijs lag tenminste!  In januari vertelde ze nog met trots in detail hoe ze zich  in 1986 als eerste aanmeldde na een advertentie in de krant.

“Het was in de stationsrestauratie, daar kon je je aanmelden, en daar kostte de koffie maar 1 gulden! Ze moesten nog op de centen letten toen! Ik was er al vroeg, ik wilde de boot niet missen! Ik zat te wachten, Boudewijn was er nog niet. Ik dacht, roeien, dát is wat voor mij. Ja, ik was al de 60 door! Ze keken me aan. Maar er was nog niemand, dus het werd geaccepteerd”. En dus leerde Fransje roeien, nog in de vermaarde afgedankte blauwe “badkuip”. Ze haalde haar skiff-diploma’s. Maar het liefste deed ze toch toertochten door onze prachtige omgeving, waar ze zo gek op was. Ik heb niet één tocht gemist, zei ze vaak. Niet toevallig was zij al in de eerste jaren van ’t Diep lid van de toer- en aktiviteitencommissie. En zo bleef zij nog 30 jaar roeiend lid, tot haar 90e !!, en daarna nog donateur, net als haar lieve marinier Evert, die meteen maar aanschoof als materiaalman en donateur. Routes verkennen, tot in Belt Schutsloot, ook met haar Evert in hun sloepje. En trouw 3 per week met de midweekgroep… met een Kopiko’tje erbij voor ieder in de boot! Op zondagmorgen kwam Evert dan met koffie bij het keerpunt, want een kantine was er aanvankelijk niet. En in januari tijdens de tocht kniepertjes eten bij haar thuis. Toen ze met haar 80e nog roeide (“Tocht met taart, want het is toch allemachtig prachtig, als je met tachtig nog vaart!”) kwam er een stuk in de krant, en de Steenwijkse troubadour Gerard Buisman dichtte en zong een lied op de SLOS, speciaal voor onze Gieterse Fransje … En er kwam een gedenk-album, en een feestelijk clubdiner. Genieten…! Ja, we hebben de foto’s nog! Maar van stoppen wist ze niet, hoefde ook niet, ze roeide keurig netjes, nóg 10 jaar erbij, en nog een enkele zonnige dag daarna.

Wat spijtig, dat we onze belofte om op de eerste mooie lentedag haar nog weer eens mee te nemen –zelf roeiend!- niet meer kunnen waarmaken..

We zullen onze Fransje niet gauw vergeten. In het clubgebouw zullen we nog deze week een mooi gedachtenis-album ter inzage leggen.


Op maandagavond is de klusploeg bezig de boten te onderhouden, Er klinkt het noeste hamertje tik ondersteund door ritmisch gezaag en geschuur en het ruikt naar lak en houtkrullen.... 
goed? 

nee, fout!

Ook de materiaalmannen gaan met de tijd mee en nu al drie maandagavonden lang krijgen 6 heren (dames!) onderricht in het onderhouden van kunststofboten, niks geen kernhout, spinthout en spietjes.. maar polyester, polymeer, matjes, 'vezels in de goede richting' en 'verjongen'. Maar ook les in omgaan met gevaarlijke producten, stomaskers, oogbeveiliging. Die mannen doorstaan wat voor ons roeiplezier.
Het is mooi om te zien hoe deze leergierige mannen onder leiding van Allard zich de nieuwe materie eigen maken en waarempel ook al echte boten onder handen nemen: hups de zaag er in...
ook eens zien hoe dat gaat? 
nog twee maandagavonden.. kijk maar op de roeikalender
Terwijl de schaatsers even verderop hun op smalle ijzers snelden waren de roeiers alweer bezig met het nieuwe seizoen. 
Het ergometer kampioenschap, vorige jaar nog in januari, werd dit jaar in maart gehouden net voor de seizoensopenening. Het was dus ook een test hoe we er voor staan.

 
Drie series roeiers, en allemaal 20 min op de ergometer. 
Het mooie van zo'n kampioenschap is het vergelijken: met jezelf, ben ik sneller dan vorig jaar. Met een leeftijdgenoot voor de onderlinge competitie, maar vergelijken met ouderen, jongeren, iemand van t andere geslacht.. het is allemaal mogelijk.

Snelste roeier van de dag was Hans Naaktgeboren met 5315 m op de voet gevolgd door Steven jelsma met 5267m.
Snelste dame was Marleen Volkers met 5005 meter: een nieuw clubrecord! Gefeliciterd Marleen.

Overall waren het vorig jaar de jeugdleden die domineerden. Dit jaar waren het de oude heren die hun slag sloegen. Menno Valentijn (74) toonde geen respect voro Gerben Offringa en met een 6191 (gecorrigeerd) tegenover 5966 m werd hij overall kampioen. De wisselbeter staat dit jaar in Giethoorn

foto's: https://www.flickr.com/photos/t_diep/albums/72157691073794172



Flinke hagelbuien, onstuimig water, stevig windje 5, zo kunnen we de Twentse wintyerwedstrijden samenvatten. Voor een aantal Diepers inmiddels vaste prik om in febbbrruari al aan wedstrijden te denken. Dit keer zelfs drie dames (heren waar waren jullie?)- ploegen aan de start. In de vieren werden Marleen Volkers, Johanna visser, Ann van Velthuysen, en Dineke Vendeloo keurig 5e in een tijd van 16.53 min Op ruim anderhalve minuut gevolgd door Marty Lucas, Annika Madhuysen, Anne Dijkshoorn en invaller Tineke Bos in een tijd van 18.35 min over het 4 km lange parcours. Voor deze ploeg was het hun eerste wedstrijd: een leuke en spannende wedstrijd en blij dat alles goed was gegaan. Bella van Zwieten en Els Slot, ontwikkelen zich als ware wedstrijdvreters in de Dubbeltwee werden ze 3e in een tijd van 19.02 min. En hiermee waren de dames ‘Dik Tevreden
Marathonroeien is een betrekkelijk nieuwe, maar tegelijk ook behoorlijk oude vorm van roeien, minimaal 50 en maximaal 200 km lang. Je kunt de tochten varen als wedstrijd of als prestatietocht, net als bij hardlopen: ok dat kun je in wedstrijdverband doen of als een prestatie voor jezelf. Alleen sporten roeiers niet op de weg maar op rivieren, kanalen en meren. Er wordt gewisseld, soms stuurman en roeier, soms de hele ploeg. Je roeit dus niet het hele stuk, maar een gedeelte. Bij het marathonroeien gaat het niet alleen om de sport, het is ook een mooie manier om Nederland van een andere kant te leren kennen. Een goede conditie en doorzettingsvermogen zijn nodig en ook een solide roei- en stuurtechniek. Anders dan bij andere rechttoerechtaan-wedstrijden zijn de ‘bijzondere verrichtingen’ een vaste prik van de tocht.

Tja, die marathonners, die komen nog eens ergens: Mid Winter Marathon in Amsterdam, Nationale Weerribbenmarathon bij ons, Zaanmarathon langs de Zaanse Schans, Elfsteden-roeimarathon dwars door Fryslân, Schipluidentocht langs het Westland, Mastenbroek-marathon rondom Zwolle, Groene Hart rond Alphen aan de Rijn en de HORZOL marathon in … ja zoek die zelf maar op. De marathonners varen niet persé een vast programma maar ieder jaar ook andere tochten. De nieuwe tochten voor ’t Diep in 2017 waren onder andere een tocht ‘s nachts van Cuijk over de Maas naar Oss en de Rijn-IJssel marathon, van Wageningen naar Zutphen via de Rijn en IJssel. Tegen de stroom in ,.. dat dan weer wel.

En weet je… als kleine vereniging hebben we een naam hoog te houden. In 2017 heeft ’t Diep aan 73 marathons meegedaan, met een totaal aan 3923km. Daarmee tellen we flink mee want ’t Diep staat op de landelijke scorelijst van marathonroeien op de 5e plaats van de deelnemende verenigingen (eerste was in 2017 De Laak uit Den Haag).  Vier roeiers van ‘t Diep: Gijs Vermeer, Henk van Sluis, John Hoekstra en Ina Snijder hebben een KNRB-oorkonde ontvangen. Zij hebben ieder minimaal 6 marathons en met een totaal aantal km van minimaal 300 gevaren.

De groep marathon-roeiers van ‘tDiep is veel groter dan die vier die een oorkonde hebben gekregen. In totaal hebben 21 roeiers één of meer marathons gevaren. Het aardige is dat dat soms ‘echte’ wedstrijdroeiers zijn en soms weer ‘echte’ toerders die eens aan het lange werk willen ruiken. Kortom: marathonroeien verbindt. Dat verbinden moet je ook letterlijk zien: we hebben met andere verenigingen een soort samenwerking, o.a. Rijnland, De Grift en Aross. Met hen delen we regelmatig boten en/of ploegen

Lijkt het ook een keer leuk om een marathon te roeien: Van harte welkom! Ina Snijder en John Hoekstra willen jullie graag wegwijs en roeiwijs maken. 
Lieve Diepers, Daar vaar ik dan, niet in een skiff maar op een tallship, met 42 anderen, in het Caribisch gebied. Ik zit al steeds dichter bij de helft van mijn reis, tijd om wat van me te laten horen. Wat moet ik vertellen? Ik heb zoveel meegemaakt, ik weet niet waar ik moet beginnen. Het leven aan boord. Mijn dagen bestaan uit wacht lopen en school, dat wisselt om de twee dagen. School is van acht uur ’s ochtends tot één uur ’s middags. Daarna hebben we tot half vier pauze, dan hebben we school tot zeven uur. Wacht dagen bestaan uit 4 uur wacht en dan 8 uur rust, in de rust slaap je of doe je school. School is in die uren niet verplicht, maar het is wel heel handig om te doen. Mijn huidige wacht is van 9-1 overdag en ’s nachts. Tijdens de wacht doe je naast het hijsen van de zeilen, sturen, logboek invullen en andere nautische dingen ook klussen als broodbakken en schoonmaken.

Verder doen wij als leerlingen zelf alles, koken, schoonmaken en wassen. We maken de boodschappenlijst, we spreken elkaar aan als iets niet schoon is gemaakt. En als iemand de regels overtreed kan je diegene voor de scheepsraad dagen, een rechtssysteem waar leerlingen de sancties op je daden bepalen. Het is een geheel eigen mini-maatschappij, wij mogen echter alles in dit systeem veranderen als we dat willen en als dit binnen de kaders is.

Met deze mini-maatschappij aan boord van de Thalassa zijn wij de oceaan over gestoken. Na het westerse Tenerife, wat extra Europese tussenstops en Kaapverdië, waar de eerste cultuurshock plaatsvond kwamen we aan op Dominica. Het was prachtig en verwoest tegelijk. Door de orkaan van 3 maanden eerder was alles kapot. Wat ooit een regenwoud was, was nu helemaal kapot, het was bizar. Gelukkig konden we nog wel van de prachtige watervallen en warmwaterbronnen genieten. Via Martinique en Saint Lucia kwamen we aan op Curaçao, dat was zo vreselijk Nederlands, het was echt even wennen. Nadat de broodjes kroket naar binnen zijn gewerkt en de stroopwafels zijn ingeslagen zijn we nu onder weg naar de San Blas eilanden. Dit schijnt het ultieme paradijs te zijn, inclusief witte standen, palmbomen en blauw water.

Ondertussen heb ik al zoveel geleerd en gezien, helaas heb ik maar een beperkt aantal woorden in de sailmail. Als ik terug ben ik bereid jullie alles te vertellen. Hopelijk kan ik eerder ook nog wat van me laten horen. Het is hier gewoon magisch, dolfijnen, walvissen, vliegende vissen, lichtgevende algen, ik heb het allemaal gezien. Ik wil iedereen die me op welke manier dan ook heeft geholpen om deze droom waar te maken heel hartelijk bedanken. Ik ben zo gelukkig hier, ik heb mijn hart gevonden, dankjulliewel!


Enora
logo_geertien-115.jpgBanner_Roei_Havenhout.jpglogo_geertien-115.jpgBanner_Roei_Havenhout.jpg
© 2014-2018 www.tdiep.nl. All rights reserved